Nie słuchaj więc nigdy tych, co chcieliby ci się przysłużyć i radzą, żebyś się wyrzekł któregoś z twoich zamiarów. Znasz swoje powołanie po tym, jak ci ciąży. Jeśli je zdradzisz, sam siebie wypaczysz; wiedz, że twoja prawda rodzi się powoli, gdyż jest jak narodziny drzewa, a nie jak znalezienie formuły, bo czas tu odgrywa najważniejszą rolę, bo ty masz się przemienić i wspiąć na trudny szczyt. Nowy byt, który jest jednością wyłonioną z zamętu rzeczy, nie spada na ciebie jak rozwiązanie rebusu, ale jest uspokojeniem sprzeczności i zabliźnieniem ran. A moc swoją poznasz dopiero wtedy, kiedy się stanie.

(Antoine de Saint-Exupéry)

Kiedy kształtuję piękne dusze, a najdoskonalszą wybieram, aby ją zamknąć w ciszy, wydaje się, że nikt na tym nie zyskuje. A tymczasem ta dusza doskonała uszlachetnia całe królestwo. Chyli się przed nią każdy przechodzący, choćby z daleka. I mnożą się znaki i cuda.
Więc jeśli jest miłość, która biegnie ku tobie, choćby na nic nie przydatna, i miłość wzajemna z twojej strony, będziesz szedł w świetle. Gdyż tam, gdzie istnieje bóg, wielka jest moc modlitwy, na którą odpowiada tylko milczenie.

(Antoine de Saint-Exupéry)